Sibirya Ekspresi ile Baltık Denizinden Çin Denizine, St. Petersburg’dan Shangay’a yolculuğum 23 Haziran günü saat 00.11’de basladi. Arada sadece Moskova’da mola vererek hayatımın kesintisiz en uzun yolculuğuna devam ediyorum.

Bugun 26 Haziran saat 04.21 ve daha bir buçuk gün yolum var. Trenden inecegim ilk yer Irkutsk sehri. Baykal golüne 70 km. Orada 2 gün kaldiktan sonra önce Mogolistan ve sonra da Çin’e devam edeceğim.

Bu yazımda kısaca tren yolculuğumu anlatacağım. Trenler ve trende yasamla ilgili olarak yazımı buradan okuyabilirsiniz.

St. Petersburg-Moskova arasındaki yolculuğum, trene çok yorgun bindiğim ve hemen uyduğum için nasıl geçti ben de anlamadim. Bildiğim tek şey, tertemiz çarşaflar ve kuşetin dunyanin en rahat yatağı gibi gelmesiydi. 9 saat süren yolculuğun sadece ilk ve son yarım saatlerini hatırlıyorum. Uyanmak için saati kurmuştum çünkü hayalimdeki yolculuğun Belgrad’da bitmesini istemiyordum. Belgrad harika bir şehir ama planda yoktu. Evet, Bu arada Belgrad-St. Petersburg arasi ekspres bir tren olduğunu da öğrenmiş oldum.

Yazımda bahsedeceğim tren tecrübelerim Moskova-Irkutsk arasındaki bölümle ilgili olacak.

Moskova’dan ülkenin doğusuna giden trenler Iaroslavkaia istasyonundan kalkiyor. Istasyona büyük sırt çantam ve önümde de günlük küçük sırt cantam asılı olarak, metroda birkaç aktarmadan sonra geldim. Istasyon binasına girmeden önce, caddenin hemen karşısındakini süpermarkete gidip yaklaşık 4 gün sürecek olan yolculuğum boyunca yetecek alışveriş yaptim. Alışveriş listem şöyle :

• 4 kutu dana etli ve sebzeli noodles

• 3 kutu dana etli fırınlanmış patates püresi

• 2 kutu ton balığı konservesi

• 8 adet hazır corba

• 2 paket 8’li dilim peynir

• 1 litre portakal suyu

• 2 kutu meyveli yoğurt

• 1 paket dilimlenmiş ekmek

• 1 paket 4’lü sandiviç ekmeği

• 1 paket 6’lı küçük ekmek

• 2 paket 100’er gramlık yer fıstığı

• 2 adet muz

• 4 adet şeftali

• 2 kutu bira

• 2 paket kit kat

• 3 lt su

• 1 küçük kutu çay

• 1 kutu günlük süt

• 250 gr şeker

• 1 kavanoz fıstık ezmesi (bunu evden getirdim)

Alışverişim 1530 Ruble (114 TL) tuttu. 4 gün ıçın oldukça ekonomik. Tabi ilk tecrubem olduğu icin, o an acaba bunlar yetecek mi, yoksa gereksiz alışveriş mi yaptım emin olamadim. Ama şu an yolculuğun 3. günündeyim ve gayet başarılı bir alış veriş yapmışım.

Alışverişi tamamladıktan sonra doğruca istasyona girdim. Hareket saatinde 50 dk vardi. 20 dk önce platform belli oldu ve doğru trene gittim. Pasaport ve bilet kontrolünden sonra vagona ilk ben girdim. Kuşetimi bulup, üzerinde hazır duran çarşaf takımını açıp hemen yatağımı yaptim.

Bu sırada komşularım da geldi. Üst yatakta hukuk son sınıfta okuyan Daniel, karşımda Emekli avukat teyze Irina onun üstünde askerliğini bitirmiş evine dönen Igor. Koridor sırasında altta Rus dili öğretmeni Anna ve üstte Alexander.

Irina teyze sanırım en büyük şansımdi. Emekliliğin tadını çıkarıyor ve geziyor. Şu an da Tek başına çıktığı Istanbul gezisinden Novosibrisk’teki evine dönüyor. Gezisinde Yunanistan ve Bulgaristan’a da uğramış ama Türkiye’ye bayılmış. Yol boyunca değişen tüm yolculara fotoğraflarla sunum yaptı. Çok konuşkan, pozitif ve anne gibi. Yolculuğun büyük kısmını beraber güdiyoruz, diger yolcular genelde degisti.

Bir de Alexander degismedi. Alex yolculuk boyunca hic kimseyle tek kelime etmedi. Çok sert ve soğuk görünüyor. Ben birkac kez çay, çikolata falan ikram ettim ve eliyle istemediğini belirtti. Bu sabah birlikte kahvalti yaptik. Alexander şu ana kadar en iyi iletişim kurduğum ingilizce bilmeyen Rus oldu. Çünkü o ışitme engelli ve zaten Rusça da konuşamıyor. Kendini çok iyi ifade ediyor ve söylemek istediğimi çok çabuk anlıyor. Tatilini geçirmek üzer 7 günlüğüne Baykal’a gidiyor, sonra Moskova’nın 300 km güneyindeki şehrine dönecek.

Daniel hukuk okuyor ama avukat olmak isteniyor, iletişim alanında master yapmak istiyor. Küçük bir problemi var. Kekeme. Rus aksanı ile Ingilizce konuşan bir kekeme ile konuşmak gercek bir tecrübeydi. Ama Daniel yaşına göre kesinlikle çok bilgili, hoş sohbet ve akıllı bir çocuktu. Ve ondan hem yolculuk, hem sosyal yasam hem de Rusya ile ilgili çok şey öğrendim.

Igor tam bizim Mehmetçikler gibiydi. Gariban bir köylü çocuğu olduğu çok belliydi. Ama yüzünden ne kadar temiz ve dürüst olduğu okunuyordu.

Daniel’le birlikte Kirov’da indiler. Anna onlardan önce indi.

Daniel’in yerine Oleg, Igor’un yerine Reiko bindi. Oleg makina muhendisi ve iklimlendirme ve soğutma alaninda bir servis isletiyor. Omsk’lu. Krasnador’daki bir fabrikadan evine dönüyor.

Reiko Japon. Hayali, dedesinin 2. dünya savaşı zamanında yaptığı Sibirya Ekspresi ile Moskova’dan Japonya’ya rotasını yapmak. Dünya Kupasını da bahane edip önce Tokyo’dan Londra’ya gitmiş, oradan İskandinavya ulkelerini gezerek St. Petersburg’a gelmis, iki gün önce Moskova’dan Yekaterinburg’a gelmiş. Trene oradan bindi. Irkutsk’a kadar beraber gidecegiz. Hatta telefonlarımızı aldik, belki orada birlikte maç seyredeceğiz.

Peki şu ana kadar 3 günden fazla bir zaman trende nasil gecti? Acaba sıkıldım mı? Boyle bir yolculuk acaba yorucu, bunaltıcı, teklikeli ya da rahatsiz mi?

Yolculuğum şu ana kadar harika geçti. Olumsuz hicbirsey yaşamadım. Gün boyu insanlarla sohbet etmek dışında Rusça öğreniyorum, fotograf cekiyorum, kendimle kalıyorum, yazı yazıyorum, rota üstüne çalışıyorum, fotoğraflara bakıyorum, video editliyorum, yemek hazırlayıp yiyorum, bazen sadece uzun uzun dışarıyı seyrediyorum. Aslinda Moskova ve Petersburg’da gecen koşturmaca ve yorucu günlerin ardından, tren resmen ihtiyacım olan tatil gibi geldi. Ilk defa kendimle bu kadar uzun süre kaldim.

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>

<!–

–>